Over Nouks

Nouks

Nouks [noeks] de; v bedrijfsnaam en nickname van Anouk Timmerman, zelfstandig fotograaf en tekstschrijver uit Enschede.

Mijn werk

Mijn werkende leven begon ik bij Sanoma Uitgevers en Ilse Media als freelance webredacteur. Van 2005 tot 2008 heb ik met heel veel plezier voor verschillende titels mogen werken. Hoewel fotografie in 2005 op een enkele opdracht na voornamelijk hobby was, ben ik me hierin steeds blijven ontwikkelen en presenteer ik me vanaf 2007 officieel als zelfstandig fotograaf. Nadat ik mij in 2008 weer in Enschede vestigde, ben ik me meer bezig gaan houden met copywriting (wel nog altijd met de focus op internet; ik ben tenslotte een echt digi-kind) en schoof het redactionele werk wat naar de achtergrond. Ook binnen de fotografie kwam de focus steeds meer op de zakelijke dienstverlening te leggen.

Vanaf 2009 draai ik met enige regelmaat projecten in het basisonderwijs. Op diverse brede scholen in Enschede laat ik basisschoolleerlingen kennismaken met “het vak” van tekstschrijver of fotograaf. Ik gaf fotografiecursussen, interviewde ouderen en maakte met een redactie van dertig kinderen een echte, gedrukte krant. Het lesgeven beviel me wel en in het voorjaar van 2010 was ik de eerste persoon in Nederland die online fotografiecursussen aanbood. Want ik ben en blijf een digi-kind.

Al gauw ontstond enerzijds de wens om meer over fotografie te gaan schrijven (twee passies verenigd) en anderzijds de wens het aanbod in fotografiecursussen- en workshops in Nederland aanzienlijk te hervormen. Vanaf 2011 heb ik me dan ook gestort op een nieuwe (of eigenlijk: een extra) uitdaging in de vorm van mijn nieuwe bedrijf Photoguide.

Mijn leven

Mijn vrije tijd breng ik graag door met goede vrienden. Een aantal van hen zijn zelfstandigen in de creatieve sector met wie ik ook graag samenwerk. Dat werk en privé op zulke momenten erg door elkaar lopen, vind ik niet erg. Met hen heb ik vaak zeer goede en inspirerende gesprekken. Zij houden mij scherp, en vice versa. Ik ben een denker, een dromer, een doener. Ik zit altijd boordevol ideeën, vind het heerlijk om hierover van gedachten te wisselen met mensen die ik mijn ideeën toevertrouw, en ik werk de goede dingen uit deze gedachtenstromen ook daadwerkelijk uit. Ik ben altijd wel met iets bezig en verveel me dan ook nooit. Onder andere mijn online fotografiecursussen en Photoguide zijn op deze manier al ontstaan. Samen met goede vriend Bas Raijmakers ben ik momenteel bezig met het opzetten van het label Mediaunie. Genoeg om handen, dus!

In mijn vrije tijd ben ik vrijwilliger bij Poppodium Atak. Naast dat ik zelf fotografeer, coördineer ik de fotografiewerkgroep en ben ik hoofdredacteur van het maandelijkse medewerkersblad. Tot slot breng ik graag zo veel mogelijk tijd door met mijn paard.

Anderen over Nouks

“Zelden maak ik mensen mee die net zulke hoge eisen stellen aan hun werk als ik aan het mijne. Dat levert keer op keer resultaten op die boven verwachting zijn. Het is een verademing om met Anouk te werken, zowel inhoudelijk als procesmatig.”

- Bas Raijmakers, grafisch ontwerper

“Wat opvalt is dat Anouk niet alleen prachtige foto’s maakt, maar dit op een manier doet waarbij iedereen zich op zijn gemak voelt. Dat leverde bijzondere, mooie, natuurlijke foto’s op.”

- Marcel van Driel, auteur

“Anouk Timmerman is creatief en secuur in haar werkzaamheden. Ze heeft oog voor detail en is perfectionistisch. Heeft creatieve ideeën en is iemand waarop je kan rekenen.”

- Sigrid Binksma, vrijwilligerscoördinator Atak

Meer weten

Wil je graag meer weten over mij? Ben je benieuwd welke opleiding ik heb gevolgd of wil je weten wat mijn inspiratiebronnen zijn? Wie weet wordt je vraag hieronder beantwoord.

Luister je ook naar je bedrijfsnaam?

Jazeker! Nouks als nickname is dusdanig ingeburgerd dat ik gewoon reageer als iemand me zo noemt.

Waarmee fotografeer je?

Ik werk met een selectie Canon-camera’s en objectieven met een totaal bereik van 16 tot 200 millimeter. Al mijn objectieven zijn lichtsterk, waardoor ik ook bij weinig licht meestal goed weg kan komen. Ik heb een tweetal reportageflitsers en een eenvoudige studioset voor werk op locatie.

Wat voor opleiding heb je gedaan?

Na de Havo ben ik een tijd voornemens geweest een opleiding te volgen aan de Fotoacademie in Amsterdam. Dit was echter een particuliere opleiding en uiteindelijk is het daar nooit van gekomen. Op het gebied van fotografie ben ik autodidact, wel heb ik een jaartje grafisch ontwerp gedaan op een kunstacademie. Het is erg fijn daarin een stukje basiskennis te hebben, maar tijdens dat jaar heb ik besloten dat ik daarvan niet mijn werk wilde maken.

Hoe ben je begonnen met fotografie?

Op mijn middelbare school was het mogelijk je tijdens de laatste twee schooljaren te verdiepen in fotografie. Dit is voor mij de aanleiding geweest om te beginnen met fotograferen. Ik heb me in die twee jaar met name beziggehouden met het vastleggen van de activiteiten die op school werden georganiseerd. Bovendien ben ik toen – net vijftien jaar oud – gestart met het fotograferen van concerten en festivals.

Hoe kwam je op het idee voor je online fotografiecursus?

Ik vind het leuk om anderen op weg te helpen met mijn kennis. Dit deed ik al veelvuldig via Twitter en diverse fora. Mijn achtergrond als tekstschrijver hielp me deze kennis op een begrijpelijke manier te kunnen overdragen.

Op een gegeven moment ontstond het plan om online fotografiecursussen te gaan aanbieden. Een dergelijke cursus bleek nog niet te bestaan (althans, niet in Nederland) en zo ontstond het concept voor mijn online basiscursus fotografie. Nadat het programma in grote lijnen vorm had gekregen ben ik begonnen met het ontwikkelen van het cursusmateriaal. Een jaar later was de cursus een feit.

Maar al die informatie is toch ook gewoon te vinden op internet?

Dat klopt. Veel van deze informatie is echter Engelstalig, terwijl mensen die hun eerste spiegelreflexcamera hebben gekocht vaak behoefte hebben aan correcte en volledige informatie in hun eigen taal. Het Nederlandstalige aanbod is kleiner en bovendien erg versnipperd; er zijn nauwelijks websites die simpelweg de volledige basis als pakketje aanbieden. Mijn cursus geeft je alle basisinfo om zelfstandig op te kunnen voortborduren, in een logische volgorde, in begrijpelijke taal. Daarnaast leer je natuurlijk ook veel van de opdrachten en beoordelingen.

Waar ligt je grootste passie met fotograferen?

Ik denk toch wel het fotograferen van concerten en festivals. Dit is dan ook de enige vorm van fotografie waarin ik nog vrijwilligerswerk doe. Er zijn tegenwoordig nog weinig media die (veel) budget hebben voor popfotografen en bovendien blijft het op die manier ook een beetje hobby. Ik ben overigens wel selectief, ik fotografeer voor Poppodium Atak en daarnaast uitsluitend voor media waar ik affiniteit mee heb, waar mijn collega’s óók niet betaald worden en waar alles netjes geregeld is en de communicatie soepel verloopt. Zodra mijn collega’s wel betaald worden of ik zelf geen binding heb met het medium, zal ik voor dat medium geen vrijwilligerswerk doen. Wanneer bedrijven of artiesten graag foto’s van me willen gebruiken of zelfs in opdracht willen laten maken, staat daar natuurlijk wel gewoon een vergoeding tegenover.

Wat zou je andere fotografen willen meegeven?

Iedere fotograaf heeft betere en mindere periodes. Periodes waarin je bijzonder tevreden bent met je niveau en het werk dat je aflevert, en periodes waarin je eigen fotografie je gaat tegenstaan.

Ik heb beide periodes meegemaakt. Tijdens de eerste periode word je overladen met complimenten. Volledig terecht natuurlijk, je werk is ook fantastisch. Mooi zo door gaan en niks meer aan doen. Krijg je toch kritiek op je werk, deze vooral niet al te serieus nemen. Diegene snapt er niks van, immers, de rest van de wereld inclusief jijzelf vindt je werk fantastisch.

Tijdens de tweede periode ontvang je ook veel complimenten. Immers, men vindt je werk fantastisch. Maar is het wel zo fantastisch? Is het wel wat je wil? Sta je wel achter je eigen fotografie? Is het niet te inhoudsloos, te amateuristisch, te middelmatig? Het gevolg: een enorme fotografie-dip.

Iedere fotograaf heeft betere en mindere periodes. De tweede periode is de betere. In de eerste periode sta je stil, terwijl de tweede periode je als fotograaf en als mens sterker zal maken.

Wordt het niet eens tijd dat jij in Ahoy gaat staan in plaats van in Atak?

Absoluut niet. Toevallig werd deze vraag me laatst ook eens gesteld. Atak of Ahoy is een wereld van verschil. Ik vind het leuk om af en toe eens een stadionconcert te fotograferen, maar daar staan een hoop nadelen tegenover: hoge podia, drie nummers de tijd hebben, soms van grote afstand moeten fotograferen, natuurlijk ook de afstand vanaf Enschede (en de moeite die je dan doet voor drie nummertjes) en die vijftig concullega’s met wie je de fotopit deelt. De kunst is natuurlijk om met net wat betere foto’s thuis te komen dan de andere fotografen, maar dat is verrekte lastig als je met z’n allen op 20 vierkante meter staat.

Nee, doe mij maar de intimiteit van Atak, waar je meestal gewoon je gang kunt gaan zonder restricties of contracten, waar je dichterbij zowel de band als het publiek bent, op slechts 20 minuten van mijn huis. Die grote namen zijn leuk, maar de mooiste foto’s maak ik toch in de wat kleinere podia.

Wie ben je?

Als ik mezelf in steekwoorden zou moeten omschrijven, dan ben ik een heel eerlijk persoon, erg gedreven en perfectionistisch. Ik ben een denker en een gevoelsmens, en heel gevoelig voor sfeer. Wanneer iets mijn interesse heeft, kun je rekenen op een enorme inzet. Ik ben een ideeënmens, een dromer, maar ook een uitvoerder. Wanneer een idee na lang genoeg dromen en denken rijp is om uitgevoerd te worden, zal ik daar geen moment over twijfelen. Dit klinkt misschien allemaal heel zweverig, maar ik ben eigenlijk heel nuchter hoor.

Wie of wat inspireert je?

Simpelweg alles wat ik zie, tegen kom, meemaak of bekijk kan me inspireren. Natuurlijk word ik wel eens geïnspireerd door het werk van een andere fotograaf, maar ik heb geen grote voorbeelden wiens werk ik graag zou evenaren. Als ik al voorbeelden heb, dan is dat met name vanwege de manier waarop zij te werk gaan en zichzelf presenteren en minder om de fotografie. Voor mijn fotografie komt de inspiratie overal vandaan.

Waarom ben je fotograaf geworden?

Het is gewoon zo gelopen. Al heel snel was duidelijk dat ik een creatief beroep zou gaan beoefenen, maar wat, dat was nog even de vraag. Op de Havo heb ik lang getwijfeld tussen journalistiek, docent beeldende kunst en vormgeving, creatieve therapie en fotografie. In het eerste en het laatste had ik stiekem al enige ervaring door vrijwilligerswerk op dat gebied, maar de andere twee opties trokken me ook wel. Uiteindelijk is de keuze gevallen op een particuliere opleiding fotografie. Die studie heb ik nooit gedaan, maar na jaren de hobbyist uit te hebben gehangen kan ik mezelf inmiddels fotograaf noemen.

En het tekstschrijven dan?

Ik heb inmiddels meer dan zes jaar professionele ervaring in het schrijven van commerciële teksten en redactionele stukken. Ook als tekstschrijver ben ik grotendeels autodidact. De basis daarvoor is denk ik voornamelijk een flinke dosis talent. Ik ben altijd goed geweest in Nederlands en heb simpelweg het geluk bijzonder leesbare teksten te kunnen schrijven. Na enkele workshops te hebben gevolgd in onder andere interviewtechniek en SEO (zoekmachineoptimalisatie) denk ik dat ik mezelf een bijzonder vaardige tekstschrijver mag noemen.

Wat is je missie?

Eens hoop ik heel groot te worden met mijn fotografie. Met kop en schouders boven de fotografenmassa uit te steken. Mensen aan het denken te zetten met behulp van mijn werk. Met recht een portfolio te hebben waar je u tegen zegt. Internationale bekendheid te verwerven. Andere fotografen te inspireren. Ik zeg niet dat dat gebeurt, ik zeg niet dat me dat gaat lukken, maar je moet een doel voor ogen hebben. En een groots doel houdt me scherp.

Wat is jouw definitie van een goede foto?

Goede foto’s zijn voor mij de foto’s die me bij blijven (en dan niet in negatieve zin, natuurlijk). Foto’s die er direct uit springen en het gehele plaatje (beeld, licht, techniek) klopt. Helaas zijn dat er niet zo veel, er wordt nogal veel werk gemaakt waar van alles op aan te merken valt. Jammer van de kadering, jammer van het licht, jammer van de uitdrukking van het model, jammer van dat jammere HDR-effectje, vul maar in.

Voor mij staat een “goede foto” overigens volledig los van de gebeurtenis of het onderwerp. Als je als journalist toevallig op het juiste moment op de juiste plek bent, heb je misschien het geluk dat je foto een dag later in alle kranten staat. Maar in zulke gevallen gaat het dan meer om de gebeurtenis dan om de fotografie, en ook binnen de nieuwsfotografie heb je betere en mindere foto’s. Datzelfde geldt voor ieder ander genre: een model met een leuk koppie maakt nog geen goede foto. Een oorlogsslachtoffer maakt nog geen goede foto. En een fantastische camera maakt al helemaal geen goede foto’s.

Run je je bedrijf alleen?

Ja, maar Nouks is dan ook geen bedrijf met werknemers. Ik ben een zelfstandige professional zonder personeel. Wel heb ik een uitgebreid netwerk van onder andere zelfstandige ontwerpers, webdevelopers en beeldbewerkers met wie ik nauw samenwerk. Zo kunnen we samen volledige websites ontwikkelen (van code tot aan content) of grootschalige beeldprojecten oppakken. Informeer gerust naar mijn netwerk.

Wie heeft die mooie foto van je gemaakt?

De foto bovenaan deze pagina is gemaakt door René Damkot.